نموديم جهتش احتراز از تصرفات غير ابتدائى است مانند اينكه قبل از تفليس بيع خيارى نموده حال بعد از حجر و عروض فلس از خيار استفاده نموده و معامله قبلى را به هم بزند چه آنكه گرچه وى به واسطه فسخ در عين مال تصرف نموده يعنى آن را به ملك خود - درآورده يا از حيطه تصرفش خارج كرده است ولى چون فسخ از آثار بيع قبلى و از ملحقات آن مىباشد از اينرو تصرف ابتدائى نبوده و از اعمال آن ممنوع نيست چنانچه اگر بعد از حجر در مبيعى كه قبلا خريده عيبى مشاهده كند مىتواند بواسطه آن معامله را فسخ نمايد . قوله : عن التصرف فى ماله : ضمير در [ ماله ] به مفلّس عائد است . قوله : لانه ليس بايتداء تصرف : ضمير در [ لانه ] به فسخ راجعست چنانچه ضمير [ هو ] در عبارت بعدى نيز چنين است . قوله : لو ظهر له عيب : ضمير در [ له ] به مفلّس راجع است . قوله : فيما اشتراه سابقا : ضمير فاعلى در [ اشتراه ] به مفلّس و مفعولى به [ ماء موصوله ] راجع بوده و مقصود از سابقا سابق بر حجر است . قوله : فله الفسخ به : ضمير در [ فله ] به مفلس و در [ به ] به عيب عائد است . متن : و هل يعتبر في جواز الفسخ الغبطة ، أم يجوز اقتراحاالأقوى الثاني ، نظرا إلى أصل الحكم ، و إن تخلفت الحكمة و قيل : تعتبر الغبطة في الثاني دون الأول .